Blisko 1,5 bln koron na nowe technologie energetyczne do 2030 roku, apel o CCS, który ograniczy emisje, ale nie zabije przemysłu, i przypomnienie, że polski ORLEN jest dziś jednym z największych podatników w Norwegii. Tak wygląda polski bilans trwających w Stavanger targów Offshore Northern Seas (ONS) — największego w Europie Północnej forum branży energetycznej.
Przeczytaj także: PO LATACH SŁUŻBY W AMBASADZIE RP W OSLO POŻEGNANO DWÓCH KONSULÓW
ONS 2026 odbywa się w dniach 24–27 sierpnia. Organizatorzy opisują tegoroczną edycję jako „Globalne forum energetyczne poświęcone geopolityce, bezpieczeństwu energetycznemu i klimatowi"; poprzednia przyciągnęła do Stavanger ponad 72 tys. odwiedzających, 1100 wystawców i przedstawicieli 102 państw. Polska reprezentacja — firmy, agencje rządowe i placówka dyplomatyczna — należy w tym roku do najliczniejszych w historii polskiego udziału w targach.
Podsumowaliśmy kluczowe wnioski z polskiej perspektywy
Jest ich sześć.
1. Zielona transformacja jako element suwerenności
Transformacja energetyczna nie jest w polskiej narracji kosztem ani obowiązkiem narzuconym z zewnątrz, lecz — jak podkreślono w Stavanger — rdzeniem suwerenności państwa i nowym modelem rozwoju gospodarczego. To zobowiązanie długoterminowe i niezmienne, niezależne od cyklu politycznego.
2. Bilion czterysta miliardów koron — i poszukiwanie partnerów
Przyjęty przez Radę Ministrów 8 czerwca 2026 r. Krajowy Plan w dziedzinie Energii i Klimatu do 2030 r. z perspektywą do 2040 r. zakłada, że samo tylko dojście do 2030 roku będzie kosztowało polską gospodarkę ok. 1470 mld NOK wydatków na nowe technologie i projekty energetyczne. Plan przewiduje 51,6–53,2 proc. udziału OZE w produkcji energii w 2030 r. i redukcję emisji gazów cieplarnianych o 43–53 proc.; w perspektywie 2040 r. mowa o ok. 530 mld NOK nakładów na morską energetykę wiatrową i ok. 565 mld NOK na energetykę jądrową.
Przeczytaj także: NORWEGIA CHCE ZAKOŃCZYĆ „FLIPOWANIE” NIERUCHOMOŚCI. RYNEK CZEKA NA NAJWIĘKSZĄ ZMIANĘ PODATKOWĄ OD DEKAD
Dla porównania: wartość norweskiego Funduszu Naftowego wynosiła na koniec pierwszego półrocza 2026 r. 22 683 mld NOK. Polski program energetyczny do 2030 r. odpowiada więc ok. 6,5 proc. tej kwoty.
Przesłanie skierowane do norweskiego biznesu było jednoznaczne: potrzebujemy partnerów.
3. CCS: konieczny, ale nie kosztem przemysłu
Wychwyt i składowanie dwutlenku węgla są dla Polski — z jej strukturą przemysłu — nieuniknione. Polska i Norwegia wspólnie przygotowują grunt pod tę technologię. Zastrzeżenie jest jednak twarde: CCS ma pomóc przemysłowi ograniczyć emisje i przetrwać, a nie go zlikwidować. Europa potrzebuje konkurencyjnego przemysłu.
Współpraca ma już konkretne ramy. W marcu 2025 r. ORLEN i Equinor podpisały memorandum o wspólnym poszukiwaniu lokalizacji składowania CO2 — na lądzie i na polskim Bałtyku. Polski koncern zadeklarował osiągnięcie zdolności wychwytu, transportu i magazynowania 4 mln ton CO2 rocznie do 2035 r. Norweski partner jest udziałowcem Northern Lights, pierwszego transgranicznego projektu CCS na świecie.
4. Polska jako partner, nie tylko rynek
„Polska nie jest już wyłącznie rynkiem dla zagranicznych inwestycji" — choć te, jak zaznaczono, pozostają mile widziane. Argumenty: najszybciej rosnąca gospodarka w Europie, zaplecze wykwalifikowanych specjalistów high-tech i przedsiębiorczość. Efekt: rosnąca liczba polskich firm gotowych wejść w partnerstwa z Norwegami — z aktywnym wsparciem Polskiej Agencji Inwestycji i Handlu (PAIH), Norwegian Energy Partners (NORWEP) i Invest in Pomerania.
5. Gaz jako paliwo pomostowe — i ORLEN jako strategiczny gracz
Rozwijając zielone technologie, Polska potrzebuje gazu jako paliwa przejściowego, a Norwegia pozostaje w tej roli wiarygodnym dostawcą. Ale relacja jest dwustronna: ORLEN Upstream Norway ma dziś portfel ponad stu koncesji na Norweskim Szelfie Kontynentalnym (sam koncern podawał w styczniu 2026 r. liczbę 94 licencji po rundzie APA 2025) i — jak wskazała polska placówka dyplomatyczna — plasuje się w pierwszej dziesiątce największych podatników w Norwegii. To argument za tym, by Oslo postrzegało polską spółkę jako partnera strategicznego, a nie wyłącznie klienta.
Przeczytaj także: CO OZNACZA W PRAKTYCE PROPOZYCJA KOMISJI PODATKOWEJ DLA WŁAŚCICIELI FIRM W NORWEGII?
Liczby to potwierdzają. W 2025 r. ORLEN wydobył w Norwegii ok. 4,4 mld m sześc. gazu. W środę koncern poinformował o rozpoczęciu produkcji z trzech nowych złóż — Idun Nord, Alve Nord i Ørn — które dołożą ponad 4 mld m sześc. Liczba produkujących złóż spółki na NCS wzrośnie do 24.
6. Bezpieczeństwo infrastruktury wymaga partnerstwa publiczno-prywatnego
— Dbanie o naszą infrastrukturę strategiczną to cel, którego państwo nie udźwignie samo. Wymaga partnerstwa publiczno-prywatnego — mówił podczas jednej z sesji Paweł Wojtunik.
Doświadczenie sektora offshore Oil & Gas w ochronie instalacji morskich może okazać się kluczowe dla zabezpieczenia projektów zielonej energetyki. Wniosek ze Stavanger: potrzeba znacznie więcej koordynacji i współpracy w tym obszarze — także transgranicznej.
Przeczytaj także: NORWESKI MODEL ZARZĄDZANIA: „ZESPÓŁ STAJE SIĘ POTĘŻNY, GDY KAŻDY JEGO CZŁONEK ROZUMIE SWÓJ WKŁAD”
ONS 2026 potrwa do czwartku 27 sierpnia.
Kwoty przeliczono na korony norweskie według kursów z 26 sierpnia 2026 r.: 1 EUR = 10,87 NOK, 1 PLN = 2,53 NOK. W dokumentach źródłowych podano odpowiednio: ponad 135 mld EUR (KPEiK do 2030 r.), ok. 210 m
- Home
- Polecamy
- Blog
- O serwisie
- Kontakt
-
+(47) 23 89 88 63
PONIEDZIAŁEK - PIĄTEK
Biuro 10:00 - 18:00
+ (47) 23 89 88 63
PONIEDZIAŁEK - SOBOTA
Agent 08:00 - 20:00
+ (47) 45 09 04 66
AGENT 08:00 - 20:00
+ (47) 47 67 35 73
